Hoe zit het met privacy en al die vreemde “vrienden” op hun Hyve? En gaat het niet te ver, wat ze allemaal doen? Lopen ouders achter? Moeten we ons nou wel of geen zorgen maken? Wat zeggen jongeren zelf als je het ze vraagt? En wat zeggen ouders er dan over?
XS4ALL organiseerde een diner voor 3 jongeren en 3 ouders. Iedereen zag elkaar voor het eerst. Al tafelend ontstond een boeiende uitwisseling van ervaringen en meningen. Remco Pijpers van Mijn Kind Online leidde het gesprek dat plaatsvond op 19 november 2009 in Neva, het restaurant van de Hermitage in Amsterdam.
==> Fragment uit mijn artikel, boek verschijnt vlak voor kerst <==
Flirten en verliefd worden
Toen een jongen tegen haar zei dat ze er die dag leuk uitzag, streelde dat Veerle’s ego. Djana heeft niet zoveel met online gebabbel over je uiterlijk. Voor haar telt meer de inhoud, zegt ze. Erg loslippig zijn onze jonge disgenoten niet, bij dit onderwerp. Is dat omdat flirten op internet hen niet bezighoudt? Of praat je hier niet zo makkelijk over, met betrekkelijk vreemde volwassenen in een restaurant?
Misschien is het onderwerp gewoon minder interessant dan het lijkt. Verliefd word je als iemand je gevoelens op jouw ‘juiste’ manier raakt. Endorfinen en andere hormonen regelen de rest, terwijl jij fijn wegglijdt in een roes van gelukzaligheid. Of zich dat nou via internet afspeelt of op het schoolplein, dat maakt eigenlijk weinig uit. Toch?
Seks, schaamte en pesten
Als jongeren hun seksualiteit ontdekken, doen zij dat ook via internet. Dat is op zich geen verontrustend gegeven. Online grenzen verkennen en uitproberen kan juist veilig zijn. Als alles tenminste gewoon vlekkeloos verloopt. Zo safe als cyberseks kan zijn, zo onveilig kan het uitpakken op een andere manier. We kennen allemaal de campagnes rond internetsoa en cyberpesten. Remco laat een voorbeeld zien.
Onder bedreiging van vrienden die geen vrienden blijken te zijn, kleedt een 12-jarig meisje zich uit voor de webcam. De jongens leggen de beelden vast en zetten die online. Als een lopend vuurtje gaan de beelden door de hele school en door het hele dorp. Iedereen ziet het en roept het meisje na, in de veronderstelling dat ze vrijwillig uit de kleren is gegaan. Het meisje schaamt zich zo erg, dat ze amper meer op straat en naar school durft te komen. Uiteindelijk praat ze erover met de vertrouwenspersoon van haar school. En pas na een maand durft ze erover te praten met haar moeder. Ze was bang dat haar moeder boos op haar zou worden.
Lang niet iedereen weet dat de ontvanger de webcambeelden kan opnemen. En doorsturen of uploaden. Als iemand het uitmaakt bijvoorbeeld en de emoties lopen op, dan kan het verspreiden ervan een pijnlijke wraakactie zijn.
Internetimpact
Rutger merkt op dat echt niet iedereen zich zomaar en met tegenzin zou uitkleden voor de camera. Niet alles is seks. Veel dingen schuren er tegenaan, hebben een sensuele of seksuele lading en zijn niets nieuws onder de zon. Soms gaat iemand onderuit en dat kan dan inderdaad pijnlijk zijn. Pijnlijker. Via internet is de impact groter omdat elke blunder die je maakt zich honderd (of honderdduizend) keer kan ‘herhalen’. Op YouTube of in eindeloos doorgestuurde e-mails bijvoorbeeld.
Relaxte ouder-kindrelatie
Sommige kinderen kunnen niet zomaar bij hun ouders terecht. Bijvoorbeeld omdat ze denken dat ze alleen maar verwijten terug krijgen. Of dat hun ouders er niets van snappen of om wat voor reden dan ook. Euridice benadrukt dat veel ellende voorkomen kan worden, door een goed contact tussen ouders en kinderen. Gezonder is inderdaad de thuissituatie waar onvoorwaardelijk geldt: Is er wat gebeurd? Vertel het mij en ik sta achter je.